ASK IKI KISILIK ISYAN!!!


Aşk bir barışma yöntemidir. Karşındakini anlayacak duru zihin hali ve cesaret ister. En deli aşkta bile iki kişilik bir denge kurma cabası gizlidir. Toplumun gerdiği ipin üstüne çıkmışsın; aşağıda kalabalık, bağırıyor, çağırıyor, karşı çıkıyor. Kimi yuhalıyor, ipin gerildiği direkleri sallayanlar bile var. Birbirine doğru yürüyen iki sevgilinin dengelerini bozup, ayaklarını kaydırmak, aşktan aşağıya düşüp sakatlansınlar hatta ölsünler diye aşk telinde denge uzmanlığına çıkanlara yapılmadık bırakılmaz.
Ateş püskürtür, taş atılır, laf atılır.
Bütün ışıklar söndürülür, karanlıkta aşktan aşağıya yuvarlansınlar diye…
Altlarında ağ varsa, güvenliklerini kaybetsinler diye, onunda ipleri kesilir.
Bütün engellemelere rağmen aşk cambazları çıktıkları ipte birbirlerine doğru ilerleyip, kavuşmaya, sarılıp koklaşmaya çalışırlar. Tehlikeli işe soyunmuşlardır.
Kavuşup birbirlerine sarıldıktan sonra engellemeler sürer.
Zeki değillerse, kendini sevgiliye adamanın yöntemlerini keşfedemiyorlarsa, yaratıcı bir zihin haliyle her gün kendilerine, yaşama, aşka yeniden başlayamıyorlarsa dengeyi kendileri de bozar.
Kimi yuvarlanır, gergin ipin üstünden aşağıya, kafası gözü patlar. Ruhu parçalanır; kalabalığın arasında aşk sakatı olarak dolaşmaya başlar.
Yukarıdakilerin dengesini bozmaya çalışanlara katılır. Bağırır, çağırır, yukarda tek başına ipin üstünde kalan kıymetlisine laf atar, taş atar, ateş püskürür. O da tepe aşağı yuvarlansın, dengeyi kaybetsin ister.
Kimi yeniden merdivenlerden ipe çıkıp denge uzmanlığını aşk dedikleri ip cambazlığını, trapez ustalığını baştan keşfetmeyi, becermeyi dener.
Bir daha ipe çıkıp sevgiliye doğru yürüyüp dengeyi kurmayı dener. Emek vererek yare kavuşabilmek için bütün gücünü kullanarak aşk cambazlığına soyunur yeni baştan…
Bazıları aşağıda kalır, kendisi gibi ipten düşmüş aşkın sakatladığı birini arar.
Kimi de hiçbir zaman ipe çıkmaya cesaret gösterememiş birini bulur, çılgın kalabalığa meydan okumanın gereksiz olduğunu ve karşıdakini ikna edip, tehlikesi olmayan yer taklaları atıp, çember çevirip, top atıp tutarak sıradanlığın kuştüyü yataklarına serilir.
Kalabalığa meydan okuyup, onların adam yeme, aşıkları ipten, trapezden düşürme ayinlerinden korkmayanlar, özgürlüğün sırrıyla yüz yüze gelirler…
Evet aşk cesaret istiyor. Önünü kesenlere baş kaldıracak cesaret…
Aşka gönüllerini kapatanlar, kopacak kıyamete aldırmadan aşağıdakilerin kopardığı gürültüye kulak asmadan dengelerine hayran kalımsın diye ipe, trapezi çıkıp birbirlerine doğru yürüyerek, sallanarak meydan okurlar boşluğa…
Meydan okurlar bütün tehlikelere, sıradanlıklara…
Eşlerine güvenip boşluğa bırakıyorlar kendilerini trapezden…
Boşlukta eller buluşuyor, birbirlerini yakalıyorlar. Aşağıdakiler bağırsa da çağırsa da boşluğa meydan okuma hayranlık uyandırıyor.
Alkışlar yükseliyor. Bazen partnerlerinle dengeyi sağlayamayabilsin ya da kendini ona doğru fırlatsın ya da sen onu yakalayamasın.
Boşluğa meydan okumaya çalışanlar, böyle sonları da bilir
AMA HEPİMİZ BİLE BİLE ÇIKMAZ MIYIZ, AŞKIN TEHLİKELİ YÜKSEKLİKLERİNE?
BU BİLİNÇ HALİ DEĞİLMİ AŞKI VAZGEÇİLMEZ KILAN? BU BİLİNMEZLİK DEĞİLMİ İNSANIN ELLERİNİ UZATIP KARŞIDAKİNE YAKALAMAK İÇİN KENDİNİ BOŞLUĞA FIRLATMASINI SAĞLAYAN?

AŞK İKİ KİŞİLİK BİR MEYDAN OKUMADIR…