-Hep fedâkârlık bekleyen, kendisi fedâkârlıkta bulunmaya hiç yanaşmayan,
-Küçük şeylerle mutlu olamayan,
-Herşeyi tenkid edenler (eleştiren),
-Nimeti, iyilik ve güzelliği fark etmeyenler,
-Başkalarını suçlayıp duran, ama kendi eksiklerini görmeyen,
-Didaktik (buyurucu, öğretici) üslupla konuşan,

-Beklentilerini, imkânlarına göre düzenleyemeyen,
-Tebrik ve takdir cimrisi olan,
-Öfkesine hükmedemeyen,
-Maddî olarak kendinden üstündekilere imrenirken, kendinden aşağıdakilerden ders ve ibret almayan,
-Sır saklamayı bilmeyen,
-Boşanma ve ayrılma lafını sıkça ağzına alan,
-Eşini başkalarıyla kıyaslayan…