Pencereden baktığımda görüyorum
Senin yüzün incir yaprağında
Senin ürkekliğin
Duvar üstünde yürüyen
Bir kedinin kıvraklığında

Aynada dururken görüyorum
Kırmızı öpüşün, sol yanağımda
Dişimi fırçalarken senin ağzın
Serin suların berraklığında

Rakı devrilmiş masalarda yokluğun
Veya benden önce kalkıp gitmişliğin
Gece boyu dolandığım barlarda
Sarhoşlara tekrarladığım adın
Balıkçı kahvesinde, çorbacıda
Kenarlarda...

Dökülmek istemiyorum, hayır!
Çingene çiçekçiler
Habire yaltaklandığında
Bilmediğim soruların açtığı çukuru
Yalanlarla doldurmak istemiyorum

Seni kaybettim galiba
İki taşın arasında kaldım
Bu benim hatam değildi
Seni ben çok geç tanıdım

Derin acılar bahçıvanı
Yüreğime ne ektin böyle?
Aşk, korkağını bağışlar mı
Söyle?

Aramak ne kötü herkeste seni
Her gözde bulup yanılmak seni
Ah turuncu rüyalar güzeli
Hem kendini yok ettin
Hem beni

Başka ne acıtabilir içimi
Yaşım kırkı devirmişken
Seni böyle patavatsızca sevmişken
Ve tam aynayı güneşe çevirmişken
Başka ne?

Seni vefasız aşklara bırakıyorum
Yüzümü kırılan bardaklarda ara
Düşünme beni ne olurum?
Sanırım bir daha onarılmaz
İncinen gururum...


YUSUF HAYALOĞLU