KENDİNE BENİM İÇİN BİR GÜL

VER



sensizlikle flört etmeyi sen değil

sensizlik bilir

sesi ses/sensizliği sensizlik bilir


korkma, sana aşkı öğretmeyen kendinin

ellerinden tut!

çok ağrımış kendinin, siyah

ve ayaz kendinin

hep avuttuğum düşler için bana bir gül ver...


bak, palandöken dağlarında karlar erimiş

teknelerde kol kola bahar sulara inmiş

dağlar için, sular için bana bir gül ver

bir gül ver söküldüğüm günler için


-ve önce kendinin ellerinden tut!-


kendimin ellerinden tutunca

içimden nehirler gibi akmak geliyor

yollara çıkmak, yolculuklara bakmak geliyor

geberesiye içip salaş meyhanelerde

buralardan böyle ceketsiz kaçmak geliyor


tutunca kendimin ellerinden

pusulasız gemilerde yatmak

yaşlı ve şefkatli bir azizenin koynunda

sabaha dek kıpırtısız susmak geliyor


sevgilim, iyi insan, tutunca ellerimden

ömrümün içinden akmak geliyor...



sessizlik sensizliği ezbere bilir

sensizlik her şeyi bilir...


korkma, sana aşkı öğretmeyen kendinin

ellerinden tut!

sonra bana aşkı öğretmeyen kendimin

ellerinden;


bak, yıllarım sırılsıklam yağmurlar giymiş

günlerin avlusuna yeni yeni çocuklar inmiş

dağlar için, sular için bana bir gül ver

avuttuğum düşler için bana bir gül ver

bir

gül

pusulasız gemiler, sökülmüş günler için...



ben bütün yeşillerimi inatçı ayazlara

çaldırdım

sen kendinin ellerinden tut

ve kendine benim

için bir gül ver