Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım beni yaktığın gibi
Çölde su, mapusta gün,
Oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun
Yasaklar koydun...
Şimdi nerdesin diye sakın sorma
Sen çağırdın da ben gelmedim mi?
Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara
Yağmurlu havalara, bu kasvetli akşamlara
Sen varken bakıp içlenmezdim
Tren istasyonlarına, otobüs duraklarına
Sen varken ayrılanlara ağlamazdım
Yıkılmazdım biten sevdaların ardından
Gidenlere küsmezdim, kalanlara acımazdım
Sen varken böyle üşümezdim, titremezdim
Masumdum çocuklar gibi
Böyle delirmezdim, küfretmezdim
Hele ölmeyi hiç düşünmezdim
Şimdi soruyorum sana
Adı sevdaysa bu cehennemin
Sen yaktın da ben yanmadım mı?
Biliyorsun...
Bütün acılarına yeşil ışık yaktım olmadı
Bütün korkularına arka çıktım olmadı
Dağlara merdiven dayadım olmadı
Haziranda kar oldum
Yağdım avuçlarına olmadı
Sevdim olmadı, yandım olmadı
Taptım olmadı, artık benden pes...
Bu aşkın biletini istediğin gibi kes
Nasılsa gidiyorsun, biliyorum git!
Ama ardında ağlayan bir çift göz
Paramparça bir yürek
Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan
Çek silahını, daya sırtıma
Titrersem namerdim...
Sen vurdun da ben ölmedim mi?...


AHMET SELÇUK İLKAN