Asla degistiremiyecegin seyler icin uzulme... Degistirebilecegin ama
istedigin halde degistiremedigin seyler icin mutsuz ol veya agla... Asla bir
daha sevmeyecegim deme... Mahcup olursun... Asla sevgiyi arama cunku sen
aradikca o saklanir kapi arkalarina... Sevgi, seni istedi mi bulur... Zamani
vardir... Tipki bahari ,kisin arasan da bulamayacagin gibi... Ya da bulsan
da asla onun gercek bir bahar olmadigini kabul etmek zorunda olacagin
gibi... O buldugun sadece bir aldanmisliktir... Aldanirsan, tipki kis
ortasinda cicek acan erik agaclarina donersin... Kisin ortasinda sevincten
cicek acarsin... Kis gercek yuzunu gosterince de donarsin, anlarsin ki
yasadigin bahar kis ortasinda yasanan yalanci bir baharmis... Erik agaci
gibi donarsin o zaman ve o yaz bosa gecer... Meyvesiz, kimsesiz... Sevgi
aranmaz... Sevgi istedi mi seni bulur. Hic ummadigin bir anda arkanda
beliren bir dost olur bu bazen... Otobus duraginda ensende hissettigin bir
nefes alir goturur seni sevgiye... Bir tesaduf sana sevgiyi tasir... Sen
sevgiyi aramamissindir... Tipki gecikse de gelen ve geleceginden emin
oldugun bahar gibi... Tipki bir sabah kalkitiginda baharin purussuz yuzu ile
karsilasmam gibi bulmustur seni sevgi... Sevgiyi kaybederken de cesur
olmalisin... Yuregin dolu olmali sabir ve gucle... Her kaybedilen kazanilan
bir derstir zaten... Sevgi cok sey ogretir severken ve kaybederken...
Sevgiyi kaybederken aslinda onu hic kaybetmek istemedigini ogrenirsin...
Sevgiyi kaybederken,onu kaybetmenin, bulmak kadar guc olmadigini ama acisina
katlanmamin ne guc oldugunu ogrenirsin... Sahipken sevgiye hep yaninda
olacakmis gibi onu hoyratca harcamissindir... Kaybettiginde ise her an
yaninda olacagina inanmakla ne buyuk yanlis yaptigini anlarsin... Ve bir
daha ki sevginde daha temkinlisindir... Hem severken, hem kaybederken... Bir
onceki sevgi ogretmistir bunu sana... Her kayip bir derstir alman gereken...
Cunku hicbir sevgi tek basina var olamaz... Ayrilamaz daha oncekilerden...